Dutch Arabic Chinese (Simplified) Chinese (Traditional) Danish English Finnish French German Italian Japanese Korean Norwegian Portuguese Russian Spanish Swedish Thai Vietnamese

Vliegeren wordt overal in de wereld gedaan. In diverse landen heeft het vliegeren ook nog eens een betekenis. Daar gebruiken ze de vlieger niet alleen als vrijetijdsbesteding, maar ook om de doden te eren o.a. in Guatemala dat elk jaar op 1 november plaats vind. In deze rubriek Kites wereldwijd zullen de gebruiken in diverse landen aanbod komen. Eventuele tips zijn ook altijd van harte welkom zodat wij meer informatie kunnen plaatsen over dit onderwerp.

Vliegers in Guatemala

Categorie: Guatemala (wereldwijd) Laatst bijgewerkt: zondag 04 januari 2015

In Guatemala  maar ook o.a. in Mexico wordt traditioneel op 1 november de Dag van de doden gevierd. Dan worden de overledenen geëerd met eten, bloemen en vliegers.

Lees meer...

Ezo Dako

Categorie: Hokkaido Laatst bijgewerkt: woensdag 16 augustus 2017

Deze 6 hoekige vlieger is speciaal gemaakt voor het volksfeest dat jaarlijk gehouden wordt op het eiland Hokkaido en stamt uit het einde van de jaren 1960.

Lees meer...

De Japanse Hata

Categorie: Japanse Hata Laatst bijgewerkt: woensdag 31 december 2014

Opvallend van de Hata is het bijna vierkante uiterlijk met de papierenkwastjes aan de vleugelpunten. Het frame is gemaakt van bamboe.

Lees meer...

Wan-Wan Dako

Categorie: Tokushima Prefectuur Laatst bijgewerkt: maandag 19 januari 2015

De Wan-Wan Dako werd voor het eerst gevlogen in 1692. De vlieger is een lange tijd in Japan erg populair geweest.

Lees meer...

Ji Dako (edo dako familie)

Categorie: Edo Dako, Familie Laatst bijgewerkt: woensdag 16 augustus 2017

De Ji Dako behoort tot de Edo Dako’s. De afbeelding bestaat uit een Kanji karakter. De vlieger wordt gevlogen bij weinig wind en draagt een dubbele lange staart.

Lees meer...

Vliegers in Brazilië

Categorie: Brazilië (wereldwijd) Laatst bijgewerkt: vrijdag 03 maart 2017

De Braziliaanse Piao vechtvlieger, met de bijnaam “Top Kite” vanwege de vorm die wat weg heeft van een tol. Is een typische Braziliaanse vlieger.

Lees meer...

180 Orginale designs voor de Hata

Categorie: Japanse Hata Laatst bijgewerkt: donderdag 01 januari 2015

Voor de Hata zijn er diverse designs. Van modern tot de gebruikelijk oorspronkelijke designs. In deze rubriek staan alle 180 Orginale designs van de Japanse Hata

Lees meer...

Mato Dako

Categorie: Akita Prefectuur Laatst bijgewerkt: zaterdag 17 januari 2015

De Mato Dako lijkt wel erg veel op de Honjo Dako, maar echter deze vlieger is speciaal gemaakt om met sterke wind te kunnen vliegen.

Lees meer...

Shirone Giant Fighting Kite Festival

Categorie: Vliegerfeesten Japan Laatst bijgewerkt: zaterdag 17 januari 2015

Shirone is een stad gelegen aan de rand van Niigata City ongeveer 40 km van Nagaoka. Als u naar Nagaoka via de route 17, dan route 8,

Lees meer...

Subcategorieën

  • Azie (wereldwijd)

    Azië is de bakermat van het vliegeren verweven in de totale cultuur in het verleden, maar zeker ook in het heden. In de cultuur kent men vele gebeurtenissen waarbij het vliegeren een belangrijke plaats in neemt: bij heel veel religieuze ceremonieën, bij feesten zoals geboorte, huwelijken, oogstfeest, maar ook bij begrafenissen en herdenkingen. Vliegeren is in Azië een echte volkssport, een heel sterk onderdeel van de cultuur. In Nederland zien we ook wel vliegers en vliegeraars, maar dat is meer voor de ‘fun’, voor het plezier. Spelen met de wind, lekker buiten zijn, zich lekker ontspannen en daar is natuurlijk niets mis mee.

    • Japan (wereldwijd)

      Shogun Minamoto no Tametono en zijn zoon waren verbannen naar het eiland Oshima. Tametono maakte een grote vlieger en liet zijn zoon daaraan op om hem ermee naar het vaste land te vliegen. Daar kon hij hulptroepen mobiliseren om hen te bevrijden. Vliegeren werd in Japan in de Edo periode erg populair. Zelfs mensen uit de klasse van de Samurai mochten er mee vliegen. Voor die tijd was vliegeren meer een recht van de upper-class. In 1760 werd het vliegeren verboden, omdat de mensen liever gingen vliegeren dan werken. In het district Keto werden veel muzikale vliegers gemaakt. Daarmee werd gevlogen langs de heiligdommen om die te beschermen tegen boze geesten. Boeddhistische priesters lazen uit de bewegingen van de vlieger of er rijk geoogst zou worden of welk weer er op komst was. Zelfs nu nog voorspellen vissers uit het Tohoku district met vliegers het weer. Iedere regio in Japan  schildert zijn eigen symbolen op vliegers. Er bestaan daarvoor ongeveer 200 verschillende traditionele patronen. Een patroon hoort daar niet bij. De Hata, die door Hollanders werd geïmporteerd en de kleuren van de Nederlandse vlag vertoond. Bepaalde schilderpatronen worden gebruikt om te vragen om een gezond kind of een lang en voorspoedig leven. De grootste Japanse vlieger is de Wan-Wan die door 200 man gevlogen moes worden. Het gevaarte heeft een doorsnede van 20 meter, weegt 2500 kg en heeft een staart van scheepstouw. Tot 1914 werd hij elke meimaand opgelaten. In dat jaar werd het verboden, omdat het geluid te veel op dat van een bommenwerper leek. In 1736 stortte de oostkant van het Shirone-kanaal in, maar was het jaar daarop al weer herbouwd. Om dat te vieren gaf landheer Mizogushi de dorpelingen een grote vlieger. Deze vernietigde na het oplaten een aantal boerderijen en rijstvelden aan de andere kant van het kanaal. Landheer Mizogushi wist de dorpelingen aan die kant van het kanaal te overreden niet de wapens op te pakken, maar het onstane geschil met vliegers uit te vechten. Vandaag de dag wordt die strijd in juni met 200 grote vliegers (tot 35 m2) en 1500 kleinere nog steeds herhaald.

      • Edo Dako, Familie

        "Edo" is de oude naam van Tokyo. Deze rechthoekige vlieger is een van de traditionele Tokyo stijl vliegers. Soms noemen we deze vliegers "Edo-Nishikie-Dako". "Nishikie" met prachtige afbeeldingen waar bij veel gebruik gemaakt word van kleuren. Het vliegeren was populair in de Edo-periode (1600-1868). "Dako" betekent een vlieger. Edo-vlieger wordt meestal gevlogen met lange toomlijnen en een lange hummer. De lengte van de toomlijnen zijn bijna 20 keer (of meer) als de hoogte van de vlieger. Meestal zijn er 14 of 17 toomlijnen. Deze vliegers hebben voor de stabiliteit geen staart nodig. Als de vlieger is grootmeer dan 2 meter is, zullen er 29 tot zelfs 56 toomlijnen gemaakt moeten worden, want het frame is anders dan kleine Edo-vliegers.  

        Edo familie

        Er zijn vele soorten rechthoekige Japanse vliegers, veel van deze vliegers behoren bij de Edo Dako familie en kan je daardoor in bepaalde groepen onderverdelen. Deze Edo Dako Familie variëren ten opzichte van elkaar in het aantal toomlijnen, welke tussen de 3 toomlijnen tot 56 toomlijnen ligt. Verder kunnen ze variëren in het aantal stokken (zo wel liggers als staanders)

      • Japanse vliegers per District

        Japan is een zeer langgerekt land en bestaat uit vele vulkanische eilanden, het bevindt zich op 4 breuklijnen van onze aardkorst, waardoor aardbevingen veelvuldig voorkomen. Weersinvloeden zijn in Japan extreem en wisselend per gebied. Omdat de geografische ligging ook van belang is bij de Japanse vlieger zijn de vliegers in gedelen per prefectuur (provincie) Rondom het jaar 600 werden Japanse monniken uitgezonden naar China, om aldaar de cultuur en het leven te bestuderen. Op deze manier is ondermeer het karakterschrift in Japan terecht gekomen, welke later door de Japanners is vereenvoudigd. Ook is op deze manier de vliegercultuur in Japan terecht gekomen. In 1655 ontstonden door politieke omstandigheden de eerste vliegerwinkels, vliegerbouwer was een beroep geworden, voor de winkels aan de westkust werden veelal vliegers opgehangen als een soort van uithangbord, door de vele toomlijnen welke deze vliegers bezaten, werd de vlieger Tako-no-tako genoemd, welke kortweg kan worden vertaald als: ”octopus die geen octopus is”.

        • Hokkaido

          Hokkaido is het meest noordelijke eiland van Japan en vormt een eigen prefectuur. Het klimaat is te koud voor bamboeplanten, de makers van vliegers moeten hierdoor uitwijken naar de hiba cipres (naaldboom). De vliegers hebben door deze materiaal keuze een sterk houten frame. De originele vliegers van Hokkaido beschikken over een speciale Ainu volks- schilderstijl, welke uniek is voor Japan

        • Tohoku district

          Tohoku is een regio (gewest) van Japan. Tohoku betekent noordoosten in het Japans. Dit gewest bevindt zich dan ook in het noordoosten van Japans grootste eiland, Honshu. Deze regio wordt soms Michinoku genoemd. Tohoku district bestaat uit de 6 provincies.

          • Aomori Prefectuur

            Aomori is in de Japanse vliegerwereld zeer bekend, hier komen volgens velen de mooiste gekleurde vliegers vandaan. Aomori is de meest noordelijke liggende provincie van het eiland Honshu. Aomori kan weer worden opgedeeld in drie regio’s: in het westen, aan de Japanse zee gelegen is Tsugaru, in het oosten bij de Pacific oceaan is het gebied Nanbu, Aomori stad zit in het midden van Tsugaru en Nanbu. In het verleden maakten de boeren van Aomori vliegers in de koude wintermaanden, De vliegers werden op koude, maar zonnige winterse dagen en als er een stevige bries stond, gevlogen. De boeren van het Tsugaru gebied, maakten het geraamte van de vliegers met behulp van hout, dat afkomstig was van de hiba cipres. De boeren van het Nanbu gebied maakten daarin tegen de geraamtes van bamboe. Het verschil hierin is, dat in het koude Tsugaru gebied geen bamboe groeit en in het warmere Nanbu gebied wel. De vliegers worden bespannen met Washi papier.

          • Miyagi Prefectuur

            De prefectuur Miyagi is een Japanse prefectuur in de regio Tohoku op het eiland Honshu. Miyagi heeft een oppervlakte van 7285,74 km² en had op 1 maart 2008 een bevolking van ongeveer 2.347.600 inwoners. De hoofdstad is Sendai. De prefectuur Miyagi vormde tot aan de Meiji-restauratie een deel van de provincie Mutsu. Daimyo Date Masamune (1567-1636) bouwde een kasteel te Sendai vanwaaruit hij Mutsu bestuurde. In 1871 werd de prefectuur Sendai opgericht, die het volgende jaar hernoemd werd naar de prefectuur Miyagi.

          • Akita Prefectuur

            De prefectuur Akita is een Japanse prefectuur in het gewest Tohoku in het noorden van het eiland Honshu. De hoofdstad is de gelijknamige stad Akita. Akita grenst in het westen aan de Japanse Zee, in het noorden aan Aomori, in het oosten aan Iwate, in het zuidoosten aan Miyagi en in het zuiden aan Yamagata. De prefectuur is grofweg rechthoekig van vorm, ruwweg 181 km van noord tot zuid en 111 km van west tot oost. Het Ou-gebergte vormt de oostelijke grens van de prefectuur, het Dewa-gebergte loopt dwars door het gebied heen. Akita heeft een typisch Noord-Japans klimaat, hetgeen betekent dat de winters koud zijn, in het bijzonder aan zee, en de zomers gematigd. De grootste polder van Japan, de Hachirogata-polder is gelegen in deze prefectuur. Op deze plaats lag vroeger het Hachiromeer. Het diepste punt van de polder ligt op 4,0 meter onder zeeniveau, waarmee dit het laagste punt van Japan is. Het meer is in 1964 drooggelegd en is met een oppervlakte van 172,03 km² qua grootte vergelijkbaar met de Haarlemmermeer. De polder heeft veel weg van de Noordoostpolder en het in de polder gelegen dorp Ogata-mura is de enige Japanse plaats die onder de zeespiegel ligt. De vliegers van Akita beschikken over een enigszins rondgebogen bodem. De vliegers van het Noshiro behorende bij de Akita prefectuur zijn vlak en vierkant.

          • Yamagata Prefectuur

            De prefectuur Yamagata is een Japanse prefectuur in de regio Tohoku op het eiland Honshu. Yamagata heeft een oppervlakte van 9323,46 km² en had in juni 2010 een geschatte bevolking van ongeveer 1,2 miljoen inwoners. De hoofdstad is Yamagata. het vormde samen met de prefectuur Akita tot aan de Meiji-restauratie de provincie Dewa. De prefectuur Yamagata bevindt zich in het zuid-westelijke deel van Tohoku. Yamagata wordt begrensd door de Japanse Zee, de prefecturen Niigata en Fukushima in het zuiden, de prefectuur Miyagi in het oosten en de prefectuur Akita in het noorden.

        • Kanto district

          Het Kanto District behoort tot Zuid Centrale Honshu, het bevat zeven prefecturen; Gunma, Saitama, Tochigi, Ibaraki, Chiba, Tokyo en Kanagawa. Het Kanto district is mogelijk het belangrijkste district van Japan, ondermeer door de hoofdstad Tokyo.Edo was vroeger de naam van de hoofdstad, later werd dit omgedoopt in Tokyo. Het was de stad waar de Shogun van het Tokugawa bewind (1603-1867) zijn zetel had. In 1867 kwam er een andere machtsperiode, de zogenaamde Meiji Revolutie.

          • Ibaraki Prefectuur

            De prefectuur Ibaraki is een Japanse prefectuur in de regio Kanto in Honshu. Ibaraki heeft een oppervlakte van 6095,69 km² en had op 1 augustus 2010 een bevolking van ongeveer 2.963.959 inwoners. De hoofdstad is Mito. En is ontstaan uit de voormalige provincie Hitachi. De prefectuur Ibaraki vormt het noordoostelijk deel van de regio Kanto. Ibaraki wordt bevindt zich tussen de prefectuur Tochigi en de Stille Oceaan en wordt in het noorden en zuiden begrensd door de prefecturen Fukushima en Chiba. In het zuidwesten grenst het aan de prefecturen Gunma en Saitama. Enkel in het uiterste noorden is de prefectuur bergachtig. Voor het overige bestaat ze uit vlaktes met verschillende meren.

          • Chiba Prefectuur

            De prefectuur Chiba is een Japanse prefectuur in het zuidoosten van de regio Kanto (Centraal-Honshu). Chiba heeft een oppervlakte van 5156,60 km² en een bevolking van ongeveer 6.117.104 inwoners (2008). De hoofdstad en zetel van het prefecturale bestuur bevindt zich in de stad Chiba. Andere belangrijke steden zijn Funabashi, Ichikawa, Matsudo en Choshi. De prefectuur maakt deel uit van Groot-Tokio. De huidige prefectuur valt integraal samen met de premoderne provincies Awa, Kazusa en Shimosa. Aan de totstandkoming van Chiba lagen de prefecturen Inba, Kisarazu en Niihari, opgericht in 1871 krachtens het Decreet op de afschaffing van leenrijken en instelling van prefecturen Haihan, ten grondslag. Bij de fusie van Inba en Kisarazu (1873) was er voor het eerst sprake van de prefectuur Chiba, die in 1875 haar huidige grenzen kreeg met de inlijving van het zuidelijke deel van de prefectuur Niihari. De prefectuur Chiba wordt begrensd door de prefectuur Ibaraki (noordgrens), de Stille Oceaan (oost- en zuidgrens), en door de prefecturen Tokio en Saitama en de Baai van Tokio (westgrens). Noord- en westgrens worden op natuurlijke wijze gevormd, respectievelijk door de rivieren de Tone en de Edo. Het reliëf is overwegend vlak, met een uitloper van de Kanto-vlakte in het noorden, en kent lichte glooiingen zuidwaarts op het schiereiland Boso. De bevolking is voornamelijk geconcentreerd in het noordwestelijke deel van de prefectuur, dat zich ontwikkelde tot eenstedelijke en industriële satelliet van Groot-Tokio.

          • Kanagawa Prefectuur

            De prefectuur Kanagawa is een Japanse prefectuur in het zuidelijke deel van de regio Kanto in Honshu. Kanagawa heeft een oppervlakte van 2415,84 km² en had op 1 maart 2008 een bevolking van ongeveer 8.909.857 inwoners. De hoofdstad is Yokohama. De prefectuur maakt deel uit van Groot-Tokio. Tijdens het middeleeuwse Japan maakte Kanagawa deel uit van de provincies Sagami en Musashi. De stad Kamakura in centraal Sagami was de hoofdstad van Japan tijdens de Kamakuraperiode (1185-1333). Tijdens de Edoperiode werd het westelijke deel van de provincie Sagami bestuurd door de daimyo van het Kasteel Odawara, terwijl het oostelijke deel rechtstreeks bestuurd werd door het Tokugawa-shogunaat in Edo (Tokio). De Amerikaanse Commodore Matthew Perry landde in Kanagawa in 1853 en 1854 en dwong Japan tot het ondertekenen van de Conventie van Kanagawa die de Japanse havens openstelde voor de Verenigde Staten. Yokohama, de grootste diepwater haven in de Baai van Tokio werd voor buitenlandse handelaars geopend in 1859 na jarenlange buitenlandse druk. Hierdoor ontwikkelde het tot de belangrijkste handelshaven van Japan. Yokosuka, eveneens in de Baai van Tokio ontwikkelde zich tot een marinehaven en dient nu als hoofdkwartier van de Amerikaanse 7de vloot (7th Fleet) en van de Japanse Marine (Japan Maritime Self-Defense Force. Yokohama, Kawasaki en andere grote steden werden ernstig beschadigd tijdens de grote Kanto-aardbeving in 1923 en tijdens de Amerikaanse bombardementen van 1945. Kanagawa is een redelijke kleine prefectuur die geklemd zit tussen de prefectuur Tokio in het noorden, Mount Fuji in het noordwesten en de Stille Oceaan en de Baai van Tokio in het zuiden en het oosten. Het oostelijke deel van de prefectuur is vlak en sterk geürbaniseerd. In dit deel bevinden zich Yokohama en Kawasaki. In het zuidoosten bevindt zich het schiereiland Miura met de oude stad Kamakura. Het westelijke deel is dan weer bergachtig met verschillende toeristische resorts zoals Odawara en Hakone. De Tama rivier vormt de grens tussen de prefecturen Kanagawa en Tokio. De Sagami rivier vloeit door de prefectuur heen.

          • Tokyo perfectuur

            Tokyo Prefectuur: Uit het gebied rondom Tokyo, welke stad vroeger de naam Edo had, komen de meest populaire Japanse vliegers.De Edo Dako welke in verschillende maten voorkomt en over uitbundige afbeeldingen beschikt en veelal voorstellingen draagt uit de Ukiyo-e-shi stijl. Voor de tweede wereld oorlog telde Tokyo vijfendertig vliegermakers welke over een eigen schilderstijl beschikten en daaraan te herkennen waren.Ook de Yakko-dako en de Tonbi-dako waren populaire vliegers in die tijd. De vliegers werden in de Edo periode ook wel door de Samurai mee genomen als souvenirs.

            Edo Kaku Dako (Edo Dako):

            De vorm van de vlieger is langgerekt en beschikt over 11 tot 14 toom lijnen welke als een soort stabilisator de vlieger recht in de lucht dienen te houden.

            Origineel behoren de vliegers te beschikken over een unari (zoemer).

            De beschildering van de vlieger kan in vier groepen worden ingedeeld.

            Nishiki-e = brocade stijl.

            Musha-e = beschildering met strijders / oorlogshelden.

            Ji = de vlieger draagt een Kanji karakter.

            Kabuki-e = kabuki acteurs werden op de Edo geschilderd.

          • Gunma Prefectuur

            De prefectuur Gunma (群馬県, is een Japanse prefectuur in de regio Kanto in Honshu. Gunma heeft een oppervlakte van 6363,16 km² en had op 1 april 2008 een bevolking van ongeveer 2.011.193 inwoners. De hoofdstad is Maebashi. Gunma is ontstaan uit de voormalige provincie Kozuke. En is één van de 8 volledig door land begrensde prefecturen. Gunma ligt in het noordwestelijke deel van de regio Kanto. De prefectuur is bergachtig. Gunma wordt begrensd door de prefecturen Fukushima en Niigata in het noorden, de prefectuur Tochigi in het oosten, Nagano en de prefectuur Saitama in het zuiden. In de prefectuur bevinden zich verschillende bergen en vulkanen (Akagi, Haruna en Asama). De belangrijkste rivieren zijn de Tone, de Agatsuma en de Karasu.

          • Niigata Prefectuur

            De prefectuur Niigata is een Japanse prefectuur in de regio Chubu in Honshu. Niigata heeft een oppervlakte van 12583,47 km² en had op 1 maart 2008 een bevolking van ongeveer 2.402.901 inwoners. De hoofdstad is Niigata (stad). Zij is grotendeels gelegen op het hoofdeiland Honshu en omvat tevens het in de Japanse Zee gelegen eiland Sado.

          • Shizuoka Prefectuur

            De prefectuur Shizuoka is een Japanse prefectuur ten zuidwesten van Tokio, aan de Stille Oceaan. Op 1 oktober 2008 bedroeg het aantal inwoners 3.798.258 ; ongeveer 3% van de totale Japanse bevolking. Shizuoka staat hiermee op de 10e plaats. De hoofdstad heet eveneens Shizuoka. Andere belangrijke steden zijn Numazu, Mishima, Shimizu. Shizuoka is 155 kilometer lang en 118 kilometer breed. De oppervlakte is 7780,12 km 2. De prefectuur Shizuoka wordt ingesloten door Kanagawa, Yamanashi en Nagano in het noorden en Aichi in het westen. In het noorden bevinden zich bergen van meer dan drieduizend meter, waaronder diverse bergen van de zuidelijke Japanse Alpen, en de Fuji (3776 meter). Shizuoka wordt doorsneden door rivieren als de Fuji, Ohi en Tenryu, die hier ontspringen. Ruim 64% van de oppervlakte bestaat uit bos. In het zuiden vindt men het schiereiland Izu, en de baai van Shizuoka kent een mild zeeklimaat, behalve in het bergachtige noorden. Er worden veel aardbeien geteeld; gedurende de winter in glastuinbouw, maar in de lente ook op de grond. De streek tussen Shizuoka en Shimizu wordt wel de aardbeienweg genoemd. In Shizuoka bevinden zich veel schrijnen. Het Sengenjinja complex bevat drie schrijnen die teruggaan tot de Heian-periode; in het Toshogu-schrijn bevinden zich de stoffelijke resten van de shogun Ieyasu Tokugawa. Deze shogun groeide op in het kasteel van Hamamatsu, en resideerde in het kasteel van Sumpu (1585) eveneens in de prefectuur Shizuoka .

        • Chubu district

          Chubu is opgedeeld in drie regio’s en 9 prefecturen, het noorden, aan de Japanse zee gelegen, is de regio Hokuriku en bestaat uit de prefectuur Niigata, Ishikawa, Toyama en Fukui.In het midden, is het centrale hoogland met de regio Nagano, Yamanahi en de prefectuur Gifu gelegen, men noemt dit gedeelte ook wel het dak van Japan.In het zuidelijke deel is de Tokai regio met de Aichi en Shizuoka prefectuur.

          • Aichi Prefectuur

            Chubu is opgedeeld in drie regio’s en 9 prefecturen, het noorden, aan de Japanse zee gelegen, is de regio Hokuriku en bestaat uit de prefectuur Niigata, Ishikawa, Toyama en Fukui.In het midden, is het centrale hoogland met de regio Nagano, Yamanahi en de prefectuur Gifu gelegen, men noemt dit gedeelte ook wel het dak van Japan.In het zuidelijke deel is de Tokai regio met de Aichi en Shizuoka prefectuur.

        • Kansai district

           Kansai eveneens bekend als Kinki  is een regio (district) van Japan. Kansai bevindt zich in het zuidelijke deel van Japans grootste eiland, Honshu. Het woord ki  in Kinki wordt in het Japans ook gelezen als miyako, wat hoofdstad is. Dit is het gevolg van het feit dat tot de Edoperiode de hoofdstad van Japan, Kioto in dit gewest lag.

          • Osaka Prefectuur

            De prefectuur Osaka is een Japanse prefectuur in de regio Kansai in Honshu. Osaka heeft een oppervlakte van 1897,72 km² en had op 1 maart 2008 een bevolking van ongeveer 8.827.485 inwoners. De hoofdstad is de stad Osaka.

          • Wakayama Prefectuur

            De prefectuur Wakayama is een Japanse prefectuur in de regio Kansai in Honshu. Wakayama heeft een oppervlakte van 4726,28 km² en een bevolking van ongeveer 1.017.731 inwoners (2008). De hoofdstad is Wakayama (stad).

        • Chugoku district

           Chūgoku is een regio in Japan, gelegen in het westelijke deel van het grootste eiland van het land, Honshu. De naam betekent letterlijk "Middenland" en is het enige overlevende overblijfsel van een historische indeling van Japan in "Nabije landen", "Middenlanden" en "Verre landen". Dit systeem was gebaseerd op de afstand tussen de landen en de hoofdstad Kioto. De huidige regio is echter kleiner dan de oorspronkelijke en omvat de gedeeltes van de Middenlanden die langs de wegen van San'indo en San'yodo. De regio (district) bestaat uit vijf prefecturen.

          • Tokushima Prefectuur

            De prefectuur Tokushima is een Japanse prefectuur op het eiland Shikoku. Tokushima heeft een oppervlakte van 4145,90 km² en had op 1 april 2008 een bevolking van ongeveer 794.508 inwoners. De hoofdstad is Tokushima.

          • Kagawa Prefectuur

            De prefectuur Kagawa is een Japanse prefectuur in het noordoosten van Shikoku. Kagawa heeft een oppervlakte van 1861,51 km² en had op 1 april 2008 een bevolking van 1.001.872 inwoners. De hoofdstad is Takamatsu. Kagawa stond vroeger bekend als de provincie Sanuki. Kagawa wordt in het westen begrensd door de prefectuur Ehime, in het zuiden door de prefectuur Tokushima. De rest van de prefectuur grenst aan de Japanse Binnenzee. Kagawa is de kleinste prefectuur van Japan.

          • Kochi Prefectuur

            De prefectuur Kōchi is een Japanse prefectuur op het eiland Shikoku. Kōchi heeft een oppervlakte van 7105,04 km² en had op 1 maart 2008 een bevolking van ongeveer 784.867 inwoners. De hoofdstad is Kōchi. Het vormde tot aan de Meiji-restauratie de provincie Tosa. De prefectuur Kōchi beslaat het zuidwestelijke deel van het eiland Shikoku. Kōchi grenst aan de Stille Oceaan en de prefecturen Ehime Tokushima. Het is de grootste maar tevens de dunst bevolkte van de vier prefecturen van Shikoku's. Het merendeel van de prefectuur is erg bergachtig. Enkel rondom de hoofdstad Kochi en de stad Nakamura vindt men een kustvlakte. Kochi is verder bekend voor zijn vele rivieren.

        • Kyushu district

          Kyushu s het op twee na grootste eiland van Japan. Het ligt ten zuiden van Honshu en ten zuidwesten van Shikoku. Het aantal inwoners is 13,4 miljoen (2006), en de oppervlakte bedraagt 35.640 km². Het is van de grote eilanden het meest zuidelijk gelegen, en wordt beschouwd als de bakermat van de Japanse beschaving. Het eiland is bergachtig. Op Kyushu ligt de grootste actieve vulkaan van Japan, de Aso (1592 meter). Er zijn veel andere tekenen van seismische activiteit, waaronder hete bronnen. Het eiland Kyushu telt zeven prefecturen.

          • Nagasaki Prefectuur

            De prefectuur Nagasaki is een Japanse prefectuur op het eiland Kyushu. Nagasaki heeft een oppervlakte van 4095,55 km² en had op 1 april 2008 een bevolking van ongeveer 1.440.087 inwoners. De hoofdstad is Nagasaki. De prefectuur Nagasaki wordt begrensd door de prefectuur Saga in het oosten. Voor het overige worden de grenzen van de prefectuur gevormd door water, zoals de baai van Ariake, de straat van Tsushima en de Oost-Chinese Zee. Binnen de prefectuur bevinden zich ook een groot aantal eilanden. De belangrijkste zijn de eilanden Tsushima en Iki. Het merendeel van de prefectuur bevindt zich langs de kust en er zijn dan ook een aantal belangrijke havens, waaronder de hoofdstad Nagasaki en de Amerikaanse marinebasis Sasebo.

            • Japanse Hata

              De Hata is een vlieger, die van uit Indonesië door de VOC naar Japan, Nagasaki is gebracht. In Nederland is nu eenmaal vanwege onze koloniale geschiedenis de Indonesische- en een beetje de Surinaamse-vecht-vlieger een stuk bekender. Voor de volledigheid met betrekking tot kruisvliegers hier onder dan toch de traditionele afmetingen.

        • Okinawa Eilanden

           De Okinawa-eilanden zijn een eilandengroep die behoren tot de prefectuur Okinawa, Japan. De eilanden worden tot het zuidelijke deel van de Riukiu-eilanden gerekend. Het merendeel van de bevolking bevindt zich net zoals de hoofdstad van de prefectuur Naha op het grootste eiland van de archipel, Okinawa. Historisch gezien behoorden de eilanden samen met de Amami-eilanden, de Miyako-eilanden en de Yaeyama-eilanden tot het Koninkrijk Riukiu.

      • Rokkaku

        Het Sanjo Rokkaku vechten heeft zijn oorsprong in Japan. Rokkaku betekent in het Japans dan ook 6 kant. Sanjo is een plaatsje op het eiland Honshu. Men gaat ervan uit dat in dit plaatsje ruim 250 jaar geleden de eerste Sanjo Rokkaku vlieger vloog. De vlieger werd hier gebruikt voor een lucht gevecht tegen de buurtdorpjes.Naast de gevechten werd de Sanjo Rokkaku ook gebruikt als siervlieger met kunstige beschilderingen.

      • Vliegerfeesten Japan

        Er zijn veel vliegerfestivals in Japan. Iedere vliegerfestival heeft zo een eigen geschiedenis, schaal, cultuur en functie.  Onder de vele vliegerfestivals in Japan, zijn de beroemde grote en gigantische vliegerfestivals die hier in deze rubriek vermeld worden.

      • Japanse traditionele vliegers

        Japanse vliegers behoren tot de meest spectaculaire vliegers in de wereld. Door mooie fraaie beschilderde afbeeldingen zoals van legendarische oorlogshelden, maar ook om de briljante geometrische patronen.

    • Korea (wereldwijd)

      De eerste vliegers zouden een rechthoekige vorm gehad hebben. Die vorm zou ook op de vroege afbeeldingen het meest voorkomen. De chinese vlieger zou overeenkomsten hebben met de  Koreaanse en vele Japanse vliegers.

    • China (wereldwijd)

      Is China wel de bakermat van de vlieger zoals men vaak zeg? Misschien niet. Deskundigen zeggen dat het allemaal begonnen is op de eilanden in de Stille Oceaan. Daar werd de vlieger gebruikt om vis te vangen. En de eerste die de vlieger in China gebruikten waren de militairen. Niettemin vervulde de vlieger eeuwen geleden al een belangrijke rol in de Chinese cultuur. En tegenwoordig is het nog steeds levendig. Toen had je al vliegers in alle soorten, vogels, insecten, vissen, kikkers, krabben, tijgers, Draken en mythologische figuren. De vliegers werden tijdens religieuze ceremonies, maar ook voor plezier opgelaten. vooral van November tot  begin April.

    • Afganistan (wereldwijd)

      Vliegeren in Afganistan is een nationale volkssport, vergelijkbaar met voetbal hier. Er worden wedstrijden gehouden waarbij het de bedoeling is dat je met jouw vlieger de draad van een andere vlieger doorzaagt. Toen de Taliban aan de macht kwamen, was één van de eerste dingen die ze deden het verbieden van vliegerwedstrijden. Ze vonden het een on-islamitische bezigheid. Toen de Taliban werden verdreven en de buitenlandse troepen Kabul overnamen, zond CNN beelden uit van een volledig kapotgeschoten stad, overal puin en ruïnes. Tussen al deze ellende was te zien hoe iemand een vlieger had opgelaten die hoog boven de stad zweefde.

    • Cambodja (wereldwijd)

      Door de zorgvuldigheid van minister van de culturele en Schone Kunsten en zijn vrouw, en met steun van de Drachen Foundation. De Cambodiaanse vlieger, de khleng ek, is van oudsher groot (vijftien meter), met een gebogen bamboe frame, brede vleugels en een geknepen taille, en een trillende riet of "Hummer" op de top. Eenvoudige kinderen vliegers genoemd pocket vliegers.

    • Bangladesh (wereldwijd)

      Tijdens het Shakrain festival een hindostaansfeest dat gehouden wordt in Dhaka (meestal rond het zuidelijk deel van Dhaka) aan het einde van de Bangla maanden  Poush (14 of 15 januari). Dan strijden de inwoners tegen elkaar met vechtvliegeren vanaf de daken. Deze dag staat ook bekend als Poush Sankranti

    • Indonesië (wereldwijd)

      In Indonesië is vliegeren bijzonder populair en er worden dan ook jaarlijks meerdere vliegerfestivals gehouden, onder andere in Jakarta en Bali. Eind juli kan het geen bezoeker van Sanur ontgaan zijn, in de lucht waren dagelijks enorme vliegers te zien. Die op werden gelaten als warming-up voor het jaarlijks vliegerfestival in Padanggalak (vlakbij Sanur). Het vliegerfestival duurt dan vier dagen. Eind juli is een gunstige tijd omdat dan vaak een sterke oostenwind waait. Het publiek kon genieten van spectaculaire, veelkleurige en professioneel gemaakte vliegers, die - vanwege hun grootte - met teams van acht tot tien man de lucht in worden getrokken. Een totaal van maar liefst 679 vliegers van teams uit binnen- en buitenland werden opgelaten. Naast de vele deelnemers uit Bali, Oost-Java, Japan en Australië, kwamen massaal lokale toeschouwers en toeristen op het spektakel af.

    • Pakistan (wereldwijd)

      Kinderen en volwassenen, mannen en vrouwen, iedereen vliegert in Pakistan. Aan het eind van de middag zie je boven alle daken in de stad kleurrijke vierkanten, driehoeken en rechthoeken aan een touwtje zweven. De nauwe steegjes zijn geen probleem: omdat de daken plat zijn, staat de hele familie voor zonsondergang met de vlieger bovenop het huis. Wat voordelig is voor meisjes, want die mogen de straat niet op.

       

    • Thailand (wereldwijd)

      Vliegeren is een populaire bezigheid in het begin van het hete seizoen -in de maanden maart en april - in Thailand . Dit gebeurt zowel als vrijetijdsbesteding als in de vorm van wedstrijden of vliegergevechten. Een interessante vlieger is de zgn. 'zingende' toei-toei. Traditionele sportwedstrijd met twee teams waarbij men tracht elkaars vlieger in de lucht uit te schakelen door over een scheidslijn te trekken is het vechtvliegeren. Wedstrijden worden gespeeld met een kleine diamand vormige vrouwelijke vlieger (pak pao), tegen een grote vijfhoekige mannelijke vlieger van bijna twee meter lengte (chula), gewoonlijk in het begin van het hete seizoen. In Bangkok worden deze gehouden op Sanam Luang, het grote grasplein vóór het Koninklijk Paleis.

  • Zuid-Amerika

     

     

    • Guatemala (wereldwijd)

      In Santiago Sacatepequez, Guatemala vieren ze de dag van de doden met enorme grote vliegers. Dit alles maakt onderdeel uit van de traditionele  viering  "Dia de los Muertos". Het symboliseert de verbintenis tussen de levenden met hun overleden familieleden en voorouders.

    • Suriname (wereldwijd)

      In Suriname maken ze van verschillende materialen vliegers, (vechtvliegers)  zo als van blaaderen, vuilniszakken, ijzerdraad als lijn en meer. En natuurlijk van papier. In verschillende kleuren. Ook zijn er verschillende modellen. In deze rubriek zal ik bij een paar modellen meer in over verstrekken.

    • Brazilië (wereldwijd)

      Overal met name in Rio de Janeiro zie je ze bezig zijn en in de elektriciteit kabels kom je overal gestrande vliegers tegen, waar door er jaarlijks enkele kinderen geëlektrocuteerd worden.

  • Caribbian

    Op de Caribbian wordt veel gevliegerd met namen tijdens de Noordoostpassaat. En is uitstekend om te vliegeren. De wind heeft een constante snelheid van 40 km per uur.

    • Curacao (wereldwijd)

      Het vliegeren op Curacao heeft haar oorsprong doordat Slaven ze maakten nadat zij vruchten hadden gepland om zo vogels te weren. Het waren toen een soort vogelverschrikkers. De eerste vliegerwedstrijd werd in 1874 gehouden door slaven en sindsdien is het traditie.

    • Bonaire (wereldwijd)

      Het vliegeren op Curacao heeft haar oorsprong doordat Slaven ze maakten nadat zij vruchten hadden gepland om zo vogels te weren. Het waren toen een soort vogelverschrikkers. De eerste vliegerwedstrijd werd in 1874 gehouden door slaven en sindsdien is het traditie.

  • Noord-Amerika