Dutch Arabic Chinese (Simplified) Chinese (Traditional) Danish English Finnish French German Italian Japanese Korean Norwegian Portuguese Russian Spanish Swedish Thai Vietnamese
Gesponsorde links

Vliegers in Korea

Categorie: Korea (wereldwijd) Laatst bijgewerkt: zaterdag 22 september 2018

Reeds tijdens de Han dynastie (206 - 189 v. Chr.), die van vóór onze jaartelling dateert, was Korea door de Chinezen bezet en zal daar waarschijnlijk ook al zijn gevliegerd.

Omdat Koreanen en Japanners meer dan Chinezen aan hun eeuwen oude tradities vasthouden, kan het zijn dat die rechthoekige of daaruit afgeleide vormen ook nu in hun landen algemeen worden aangetroffen. (Edo, Hamamatsu-, Tsugaru-, Bukavlieger en de Koreaanse vechtvlieger)

Gezien de uitgestrektheid van China en ook omdat het land in diverse tijdperken niet steeds evenveel samenhang vertoonde, is het ook goed denkbaar dat het rechthoekige model in het noorden meer gangbaar was - of bleef - terwijl in het zuiden de eerste vogelvormen ontstonden uit een andere latere vorm.

Een uit twee bamboebogen gevormd vleugelpaar waarin een gespannen koord onder of boven de bekleding tussen de vleugeluiteinden is gespannen en waardoor een soort V-stelling samengaat met een vleugelwelving in de windrichting. Die terug te vinden is bij verschillende huidige Chinese vliegers, in gewijzigde vorm bij Japanse Jakko-vliegers en onder andere bij de japanse havik (tombi)
In het algemeen lijken de Chinese vliegers in de bonte verscheidenheid waarin ze tegenwoordig bekend zijn, een lange maar sterk veranderlijke ontwikkeling te hebben doorgemaakt. De huidige, overwegend naturalistische uitbeeldingen zijn doorgaans terug te voeren op een niet al te ver verleden. (18e en 19e eeuw)

De chula daartegenover, maakt deel uit van een Thailands traditioneel liefdes-vliegerspel dat uit de 15e eeuw stamt. Men weet dat het vliegeren in de 13e eeuw al zeer populair was in Thailand.

Technisch gezien is de chula in principe een vlakke vlieger, waarbij de vleugelstokken de vorm hebben van een natuurlijke veerkrachtige buiging. (de staander heeft zo'n buiging in het symmetrievlak) Maar de Chinese zwaluw heeft in de vleugelstokken buigingen die een warmtebewerking vragen en getuigen van meer verfijnde, vermoedelijk latere techniek. De vleugels krijgen daardoor een welving die voortborduurt op de eerdergenoemde vroeg Chinese vleugelvorm in een meer bewuste mate dan bij de chula zichtbaar is.
Men kan natuurlijk tegenwerpen dat de Chinese zwaluw een stabiele pronkvlieger is en de chula een rituele vechtvlieger. Dat mag waar zijn, maar laat de verwantschap in structuur onverlet, evenals het verschil in constructieve verfijning. Wel zou het kunnen zijn dat vechtvliegers conservatiever zijn dan modegevoelige pronkvliegers en dat pleit dan weer voor het uitgangspunt, namelijk dat we bij de Koreaanse vechtvlieger en bij de chula een blik in het verleden werpen. Aan de chula verwante vormen kunnen we ook herkennen in de wau-vliegers van Maleisië (zoals de wau kuching) en de tukkal uit India.

Als laatste basisvorm die in Z.O. Azië een grote rol speelt, is de pakpao. De pakao is de vrouwelijke tegenspeler in het Thailandse ritueel. In bijna alle landen van Z.O. Azië komen vliegers voor, meest vechtvliegers, die met meer of minder gewijzigde verhoudingen op deze basisvorm zijn gebaseerd. Het is één van de eenvoudigste vliegerontwerpen die niettemin over de gehele wereld navolging heeft gevonden, zowel als stabiele staartvlieger als ook zonder staart.


Meer over Korea

Gerelateerd

 

 

Gesponsorde links


Gerelateerd


Gesponsorde links



Gesponsorde links

Gesponsorde links